logo

Een tennisarm. Alle fabels op een rij.

Stelling 1: Een tennisarm. Daar kom je nooit meer vanaf!

Grotendeels onjuist. Een tennisarm gaat eigenlijk nagenoeg bij iedereen te allen tijde vanzelf over.

We citeren een citaat uit de NHG standaard (dit is de richtlijn waar de huisartsen hun informatie uit halen)

Het natuurlijke beloop van een epicondylitis lateralis (lees: tennisarm of golfarm) is gunstig. Na een half jaar is ten minste 80% van de patiënten (vrijwel) hersteld en na een jaar is dit percentage gestegen naar ten minste 90%.

Dit wil letterlijk zeggen: of je er nu wel of niet iets aan laat doen, het gaat vanzelf over in de meeste gevallen.

Uiteraard willen wij benadrukken dat een tennisarm vaak erg hinderlijk in het dagelijks leven kan zijn en daarom door onze behandeling deze periode vaak aanzienlijk ingekort kan worden!

 

Stelling 2: Een tennisarm! Kijk maar uit dat het niet chronisch wordt!

Vaak wordt chronisch opgevat als een aandoening die nooit meer overgaat of iets wat blijft terugkomen.

Hierbij moeten we beginnen met uitleggen wat het woord ‘chronisch’ betekent.

Het woord chronisch betekent letterlijk: langer dan 3 maanden. Aangezien tennisarmklachten vaak uiterlijk 1 jaar duren, is het bij heel veel mensen ‘chronisch’.

Maar kan je er dan wel weer opnieuw last van krijgen?

Ja, dat kan. Echter is het bij zeer weinig mensen het geval. Als je geen zwaar lichamelijk beroep uitoefent, kan je ervan uitgaan dat een tennisarm een ‘once in a lifetime’ betreft.

 

Stelling 3:  Een tennisarm is toch altijd een ontsteking?

 

Nee. Dat werd vroeger echter wel vaak gedacht. Vandaag de dag noemen we het liever een overbelasting, want dat is namelijk altijd het geval.

Hierbij moet worden opgemerkt dat een overbelasting vaak in een klein hoekje kan zitten. Je arm gebruik je namelijk voor heel veel dingen!

Om te spreken van een ontsteking, moet de klacht aan een aantal kenmerken voldoen: zwelling, pijn, roodheid en soms ook een brandend gevoel.

De meeste mensen die ik zie hebben alleen pijn bij aanspannen van de spier in kwestie, de overige zaken worden amper tot nooit waargenomen. Er zijn slechts een aantal gevallen bekend waarbij dit wel zo is.

Dit kan ook een van de redenen zijn waarom de meeste mensen geen verbetering merken als ze ontstekingsremmende middelen tot zich nemen (ibuprofen, diclofenac en naproxen zijn de bekendste en meest gebruikte) en daarom ook vaak opnieuw klachten hebben nadat de huisarts een cortisonen-injectie in de arm heeft geplaatst!

 

Stelling 4: Met een tennisarm moet je rust houden.

 

Niet echt handig. Omdat je juist moet belasten bij een tennisarm, maar binnen een voor jou acceptabele pijngrens. Indien je namelijk een arm helemaal niet meer gebruikt, verdwijnt de kracht en de spiermassa. Vroeger -en heel soms vandaag de dag ook nog-  wordt een arm in een sling of mitella gedaan door een arts. Dit moeten mensen dan 6 weken dragen. Echter is de klacht na 6 weken dan niet al te veel opgeknapt als je het vergelijkt met 6 weken rustig opbouwen van activiteiten.

Wij als Ansr raden daarom ook sterk aan om de arm binnen een acceptabele pijngrens gewoon te blijven gebruiken voor alledaagse dingen.

 

Heb jij nu ook een feit of een fabel over een tennisarm die je gecheckt wilt hebben? Stuur hem dan naar info@ansr.nl